Geplaatst in Blog, INFO

1. De diagnose

Is een diagnose helpend?

Die vraag heb ik me vaak gesteld en als ik me een beetje het bos in gestuurd voelde, dacht ik: oké, ik red me wel, wat zal een diagnose toevoegen.

Maar ik hoorde me ook tegen mijn omgeving zeggen: ´´Ik heb iets, maar weet niet wat, het gaat vast over, maar ik heb nu rust nodig.¨

Aan de andere kant verborg ik mijn klachten, want iets vaags is nogal lastig te communiceren. Zo werk ik niet meer dan 20 uur en waren mijn vrije dagen vaak in het kader van bijkomen daarvan, i.p.v. lekker weekend vieren.

Ik heb een allergie op slachtofferschap en wilde geen etiketje hebben. Bij zo´n mindset koppel ik die dingen nl. aan elkaar. Absoluut niet terecht, maar dat is iets uit mijn jeugd met een moeder die altijd klachten had en veel ziek was.

De dingen staan niet zomaar op zichzelf. Als ik bovenstaande beschrijf en van een afstandje bekijk, zie ik daar al aanknopingspunten voor heling.

Mindset onder de loep nemen,  open, eerlijk en serieus naar klachten gaan kijken.  Hulp vragen.

Dat heb ik aangepakt de afgelopen tijd.

Het resultaat is dubbel: nu er een diagnose is geeft het zowel opluchting als verdriet. Er niet meer om heen kunnen en iets concreets om te kunnen delen en aanpakken.

Zolang het vaag is, is het lastig om aan te pakken. Ik relativeerde het vaak weg, daarmee zette ik geen heling in gang, in ieder geval. Mijn leven werd achteraf gezien op een negatieve manier beïnvloed door deze vaagheid.

Het maakte me verdrietig en somber, ik voelde me falen, etc. Niet goed voor mijn zelfvertrouwen, welbevinden en lastig voor mijn gezin. Namelijk een uitgeputte moeder en partner. Was dat nou niet precies waar ik zelf vroeger zoveel moeite mee had?

Maar ergens de ontkenning, het onbegrip bracht me wat, ik hoefde er niet volledig verantwoordelijkheid voor te gaan nemen. Dat geeft een slapte en houdt het probleem in stand. Ik voel me gehecht aan mijn klachten, kwam ik achter.

Nu ik sinds vorige week de erkenning en het begrip voor mijn klachten heb gekregen is er een last van mijn schouders af. Ik kan het delen (met stapjes hoor, is nog erg onwennig) en ik voel me in mijn kracht komen daarbij in de zin van, ik ga hier wat aan doen, ik heb ook begrepen dat er veel winst te behalen valt door het op alle gebieden aan te pakken (lichaam, psyche, spirit, voeding).

De diagnose is: Chronische pijn, fibromyalgie.

Ik schrijf het voor mezelf op, als een logboek en wellicht heb jij er ook wat aan.

En om over een jaar te kunnen kijken hoe ik er dan voor sta.

Dit als inleiding, ik stel me open en nieuwsgierig op naar mijn zoektocht van zelfhelen.

Tips & Tricks, maar ook de dingen die Falen, zal ik delen.

TIP:

Op Netflix is de film HEAL te zien, daarin wordt door allerlei mensen over zelfhelen  vertelt.

Liefs Marjan, ❤